Όταν ετοιμαζόμουν γι' αυτό,
αναρωτιόμουν για πολλά πράγματα.
Αναρωτιόμουν πώς θα είναι να παίξω μουσική για 70.000 άτομα.
Αναρωτιόμουν πώς θα είναι αν είναι όλοι φωτισμένοι
και απλώς χορεύουν χαλαρά σαν να μην τους βλέπει κανείς.
Αναρωτιόμουν πώς θα είναι
αν φέρω τους πιο φοβερούς καλλιτέχνες στον κόσμο
να έρθουν να παίξουν μουσική στη σκηνή μου.
Θα το έκαναν;
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ
Αναρωτιόμουν πώς θα είναι να χάνεσαι σ' αυτό κάθε βράδυ,
και να μη θες να τελειώσει ποτέ.
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΣΙΔΝΕΪ, ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
Θα είναι κάπως έτσι.
Αυτή είναι η Παγκόσμια Περιοδεία 1989.
Καλησπέρα, καλώς ήρθατε στην Παγκόσμια Περιοδεία 1989.
Μπορεί να είμαστε απόψε στο πανέμορφο Σίδνεϊ της Αυστραλίας,
η ιστορία μας, όμως, αρχίζει στη Νέα Υόρκη.
Καλησπέρα, Σίδνεϊ.
Εγώ είμαι η Τέιλορ.
Και τολμώ να πω πως ποτέ δεν ήσουν τόσο όμορφο
όσο απόψε, Σίδνεϊ.
Κάθε ένας από εσάς τους 76.000.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρετε για μένα, πριν ξεκινήσουμε.
Γεννήθηκα το 1989.
Μου αρέσει πολύ κάθε βράδυ όταν λέω το "Μπλανκ Σπέις",
γιατί, στην ουσία, το τραγούδι λέει για μια κοπέλα
που δείχνει απίστευτα γοητευτική,
και είναι πολύ ελκυστική,
και γνωρίζει ανθρώπους.
Και στη συνέχεια γίνεται
εντελώς ψυχοπαθής.
Θέλαμε να αναπαράγουμε κάπως το βίντεο κλιπ,
και να το κάνουμε να παρουσιάζει εμένα
και όλους εκείνους
τους υποτιθέμενους πρώην, τους οποίους
τρομοκράτησα και κατέστρεψα
και με τους οποίους είχα... εμμονή.
Θέλαμε να το δούμε να εξελίσσεται στη σκηνή.
Τα ΜΜΕ καταπιάστηκαν με αυτό λίγα χρόνια πριν,
ότι παίζω με τους άντρες και ότι συνέχεια τα φτιάχνω και τα χαλάω με κάποιον,
και ότι το χόμπι μου είναι να βγαίνω ραντεβού.
Οπότε, όταν έγραψα το "Μπλανκ Σπέις", απλώς σκέφτηκα:
"Εντάξει, αφού θέλουν να δείξουν αυτόν το χαρακτήρα,
αφού θέλουν να δείξουν την εικόνα μιας κοπέλας
που ψωνίζεται δεξιά και αριστερά,
και, ξέρεις, όλη αυτή την εικόνα...
το τζετ σετ, την άθλια κατάσταση στην οποία προφανώς βρίσκομαι,
θα γράψω ένα τραγούδι από αυτήν τη σκοπιά,
και θα δούμε αν θα τους αρέσει".
Και τελικά, αυτό έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία μου.
Λοιπόν, Σίδνεϊ, θα 'θελα να κάνω ένα μικρό πείραμα.
Ψήνεστε;
Σίδνεϊ!
Για ξαναπείτε το.
Και τώρα...
Θα ήθελα να σας πω ένα σπουδαίο μάθημα που έμαθα στην πορεία.
Θέλετε να το ακούσετε;
Αυτό με το οποίο παλεύω αυτή την εποχή είναι ότι κάθε ένας από το κοινό
πιθανόν γνωρίζει τα κοστούμια που θα φορέσω.
Θα μπορούσαν να μάθουν τη λίστα των τραγουδιών, αν πραγματικά το ήθελαν.
Οπότε αποφάσισα να αρχίσω να φέρνω ξεχωριστούς καλεσμένους.
Το να καταφέρεις κάποιον να βγει στη σκηνή ήταν...
πιο εύκολο από ό,τι περίμενα.
Δεν θα ήθελα ποτέ να πιέσω κανέναν.
Ποτέ δεν θα έλεγα, "Έλα, έλα".
Αλλά συνειδητοποιούσαν πριν καν φτάσουν εκεί
πως άμα βγουν έξω στη σκηνή,
το κοινό θα φρικάρει και θα ουρλιάξει,
και θα είναι μια μοναδική στιγμή για όλους εκεί.
Ο Νικ Τζόουνας! Α!
Ουρλιάζουν και ουρλιάζουν και ουρλιάζουν.
Χίλια εννιακόσια! Τι είπατε;
1989!
Κάποιες από τις εμφανίσεις των καλεσμένων
είχαν σχεδιαστεί μήνες πριν.
Ξέρεις, μπορούσα να απευθυνθώ σε έναν αγαπημένο μου καλλιτέχνη.
-Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ γι' αυτό. -Σ' ευχαριστώ, είμαι συγκλονισμένη.
Το "Φρόζεν" είναι τεράστιο.
Η Ιντίνα Μενζέλ είναι απίστευτη.
Είχαμε Χαλοουίν.
Αναρωτιόμουν αν θα ντυνόταν Έλσα.
Περπατάω με αυτό στην πρόβα, και είμαι κάπως έτσι...
Χαρούμενο Χαλοουίν!
Και μετά το πρώτο ρεφρέν...
Έρχονται τάρανδοι και μας βγάζουν τα κοστούμια,
και τότε, "Α! Από κάτω υπάρχει κι άλλο κοστούμι".
Και εγώ ήξερα ότι αυτό το άτομο θα ερχόταν εδώ,
ότι αυτό το άτομο θα ερχόταν εκεί, και...
Εντάξει.
Λος Άντζελες, φωνάξτε όλοι τώρα, γιατί η Σελίνα Γκόμεζ είναι εδώ.
Η Έλι Γκούλντινγκ είναι εδώ.
Τους έλεγα, "Λατρεύω τη μουσική σου. Ορίστε το πρόγραμμα.
Να οι ημερομηνίες.
Οποιαδήποτε μέρα σε βολεύει,
θέλουμε πολύ να έρθεις".
Ουάσινγκτον, η Λόρντι είναι εδώ απόψε για σένα.
Θα πείτε μια θερμή καλησπέρα στον φίλο μου Δε Γουικέντ;
Και όλο αυτό μου έδειξε
πόσοι καλλιτέχνες υπάρχουν που αγαπούν τόσο αυτό που κάνουν,
που είναι πρόθυμοι
απλώς να πάνε να παίξουν γιατί έχει πλάκα.
Σταματήστε!
Πάμε.
Λίγα χρόνια πριν,
βρισκόμουν στα Γκράμι, και είχα την τύχη να είμαι υποψήφια
για το άλμπουμ της χρονιάς με τον τελευταίο μου δίσκο, Ρεντ.
Ο παρουσιαστής είπε: "Και το άλμπουμ της χρονιάς είναι το...
Ράντομ Άξες Μέμοριζ, των Νταφτ Πανκ".
Το οποίο ακούγεται κάπως σαν Ρεντ.
Οπότε για δυο δευτερόλεπτα, νόμιζα ότι το πήραμε.
Όμως δεν το είχαμε πάρει, κι εγώ πήγα σπίτι, και που λες...
Σκεφτόμουν πολλά πράγματα.
Σκεφτόμουναπού πήγαινα, τι είχα κάνει μέχρι τότε.
Ότι ένιωθα σαν να... χρειαζόταν να αλλάξω κάτι.
Και πήγα για ύπνο...
Και ξύπνησα στις 4:00 τα ξημερώματα
και ήξερα πώς έπρεπε να είναι το επόμενο άλμπουμ.
"Σκοπεύω να αλλάξω εντελώς ταχύτητα".
"Πρέπει να ονομαστεί 1989".
"Όλα σχετικά
με αυτή τη φάση, με το επόμενο κεφάλαιο,
πρέπει να διαφέρουν".
Τι ωραία που βρίσκομαι πάλι στην Αυστραλία!
Έχω ζήσει πολλά εδώ. Λατρεύω να έρχομαι να σας βλέπω.
Πάντα έρχομαι να σας βλέπω και πάντα θα έρχομαι.
Και... μιας κι έχω έρθει στο Σίδνεϊ τόσες φορές,
ξέρω πολύ καλά πως υπάρχουν χιλιάδες άλλα πράγματα
που θα μπορούσατε να κάνετε αυτό το σαββατόβραδο.
Τα λέω καλά;
Όμως, αντί να κάνετε όλα αυτά τα άλλα πράγματα...
Εσείς...
Όλοι εσείς οι 76.000 αποφασίσατε να κάνετε παρέα μαζί μου απόψε.
Σας ευχαριστώ!
Ήθελα να σας ευχαριστήσω και για κάτι άλλο...
Να σας κοιτάξω στα μάτια, να έρθω να σας το πω από κοντά...
Να σας ευχαριστήσω για κάτι που κάνατε έναν χρόνο πριν.
Έναν χρόνο πριν, έβγαλα ένα άλμπουμ με τον τίτλο 1989.
Και εσείς κάνατε κάτι σπουδαίο.
Το αγαπήσατε.
Το καλωσορίσατε στη ζωή σας, στο αυτοκίνητό σας,
στα πάρτι σας, στο δωμάτιό σας.
Μάθατε απ' έξω όλους τους στίχους, και ξέρω πως είναι πολλή δουλειά,
γιατί εγώ γράφω πολλούς στίχους.
Και το πιο σημαντικό, ότι έναν χρόνο μετά αποφασίσατε ότι θέλετε να έρθετε εδώ,
να γεμίσετε ολοκληρωτικά αυτό το στάδιο και να τιμήσετε αυτό το άλμπουμ, το 1989.
Και σκεφτόμουν...
πως ίσως το μόνο πράγμα που θα έπρεπε να κάνουμε τώρα
θα ήταν ένα ταξίδι στο παρελθόν μέσα από τα τραγούδια του 1989.
Τι λέτε; Θέλετε να έρθετε κι εσείς;
Αυτό είναι το σημείο του τραγουδιού...
που λέει για τη στιγμή που εκείνο ακριβώς το πρόσωπο
που θέλεις να εμφανιστεί περισσότερο από κάθε άλλο,
εμφανίζεται ακριβώς την κατάλληλη ώρα.
Όπως έκανες κι εσύ απόψε, Σίδνεϊ!
Για να δω τα χέρια σας!
Για να σας δω να χοροπηδάτε!
Εκεί που έκανα πεζοπορία μια μέρα στο Νάσβιλ...
Ετοιμαζόμασταν για τις συναυλίες εκεί.
Σηκώνω το τηλέφωνο και ο μπαμπάς μου
μου λέει, "Ο φίλος μου παίρνει όρκο ότι δίπλα του καθόταν ο Μικ Τζάγκερ
εκεί που έτρωγε χθες".
Οπότε... στέλνω μήνυμα στον Μικ και του λέω, "Γεια! Είσαι στο Νάσβιλ;"
"Έχω συναυλία αύριο.
Θέλεις να έρθεις και να πεις το 'Σατισφάξιον';"
Και μου απαντάει: "Τι να φορέσω;"
Ω, Θεέ μου! Τι ωραία.
-Τέλεια. -Χαίρομαι τόσο πολύ!
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
Είμαστε ενθουσιασμένοι. Είναι...
Κι αυτός ελέγχει τον ήχο, και εμείς...
Ανταλλάξαμε φωνητικά και οργανώσαμε όλο το πράγμα.
Οπότε εγώ μάλλον θα πρέπει να σε παρακολουθώ συνέχεια.
Να προσπαθώ να σε ακολουθώ.
-Σε βολεύει αυτό; -Ναι. Ω, Θεέ μου.
Εγώ και οι μουσικοί μου προσπαθούσαμε να μην λιποθυμήσουμε.
Απίστευτο. Τα λέμε αργότερα.
-Έγινε αυτό μόλις τώρα; -Αυτός ήταν ο Μικ Τζάγκερ.
Εμφανίστηκε στη συναυλία, και τρέλανε όλο το Νάσβιλ.
Ήταν... Δεν έχω ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο.
Ο φίλος μου ο Μικ Τζάγκερ είναι εδώ.
Σας ευχαριστώ!
Νάσβιλ, παραδώσου στον Μικ Τζάγκερ!
Σε ευχαριστώ, Τέιλορ!
Μιας και ήρθε ο Μικ Τζάγκερ και εμφανίστηκε ως καλεσμένος,
όλοι οι άλλοι λέγανε "Α, αφού το έκανε ο Μικ Τζάγκερ,
θέλω να πω, εντάξει, θα το κάνω".
Όταν ελέγχω τον ήχο με τους προσκαλεσμένους καλλιτέχνες,
τους συναντάω στη σκηνή...
Ω, Θεέ μου, φιλενάδα!
Πώς πάει;
-Καλά. Εσύ πώς είσαι; -Είμαι πολύ καλά.
...τους συστήνω σε όλους, στους μουσικούς...
-Παιδιά, από δω η Σελίνα. -Γεια σας, παιδιά.
-Πείτε όλοι γεια! -Γεια.
Περπατάω μαζί τους στη σκηνή, τους λέω, "Νομίζω ότι,
ίσως πρέπει να σταθούμε εδώ σε εκείνο το σημείο του τραγουδιού,
ή, ίσως, να κάνουμε αυτό σε αυτό το σημείο".
Προτού κάνεις τον κύκλο...
Κάπως έτσι, δώσε ένα, "Μαϊάμι, σήκωσε τα χέρια ψηλά!"
Μαϊάμι!
Ναι, να τους τρελάνεις όλους.
Και μπορείς να κάνεις "το χαστούκι".
Οι μελανιές φεύγουν. Οι στιγμές κρατάνε για πάντα.
Θέλεις να κάνουμε, "γιέα", "γιέα",
-"γιέα", "γιέα"; -Ναι, φυσικά.
-Τέλεια. Σε ευχαριστώ! Ήταν φοβερό! -Ωραία!
Και αποφασίζουμε μαζί πώς θα είναι η παράσταση.
Τα χάλκινα μπροστά. Εσύ κι εγώ μπροστά.
Όλοι τρελαίνονται.
-Κούνημα πισινού. -Μου αρέσει κι εμένα.
Θα έχω αποφασίσει από πριν αν θα πρέπει
να έχουμε χορευτές και χορογραφία για το νούμερό τους,
ή αν θα είναι απλώς κάτι με εμένα κι αυτούς.
Και μετά θα πω, "Υποδεχθείτε στη σκηνή την Άλισον Κράους",
κι εσύ θα έρθεις εκεί.
Τα βραχιολάκια προγραμματίζονται σε όλα τα χρώματα,
οπότε το πρώτο πράγμα που τους ρωτάω είναι:
"Τι χρώμα θέλετε να είναι το κοινό σας;"
-Τα μοβ είναι πάντα συμπαθητικά. -Ναι.
Το επόμενο πράγμα που αποφασίζουν
είναι, "Από ποιον ανελκυστήρα θες να ανέβεις;"
Υπάρχει ένας μπροστά. Υπάρχει και ένας πίσω.
"Θέλετε να κάθεστε σε πάγκο;"
Μια άλλη επιλογή είναι οι φωτιές
που παρέχουμε σε όλους τους καλεσμένους.
Θέλουν να εμφανιστεί μια μεγάλη φωτιά στο "Σαμπάντι λάικ γιου."
Στο... είτε στο πρώτο είτε στο δεύτερό σου σόλο.
Δεν ήθελα να έρθουν και να προσφέρουν τον χρόνο τους
και την ενέργειά τους για να βγουν στη σκηνή μου,
και να μην αισθανθούν ότι προσπάθησα αρκετά
για να τους δώσω κάτι που θα το έκανε να φανεί τεράστιο.
Ήθελα απλώς να τα δώσουμε όλα.
Είμαστε τόσο τυχεροί. Θα είναι φοβερό.
Που λες, ο Γουίζ είναι ένα πάρα πολύ φοβερό άτομο.
Ήρθε να πει το, "Σι γιου Αγκέν."
-Πώς πάει; -Καλά.
Ήρθε στον έλεγχο του ήχου.
Και...
Ήταν πολύ χαρούμενος που ήρθε.
Θυμάμαι πόσο φανταστικό ήταν το ότι εκτιμούσε τόσο πολύ που είχε έρθει.
Όταν είπες το ναι, σκέφτηκα... Ποπό, τώρα φτιάχτηκα!
-Θέλω να πω, είσαι εσύ. -Είσαι εσύ!
Ήξερα ότι το κοινό θα φρίκαρε, οπότε τα είχα όλα...
Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη.
Ανυπομονούσα να τους δείξω ότι είχε έρθει.
Στο τέλος της ερμηνείας μας,
κάναμε μια αγκαλιά
που κράτησε, σαν να λέμε, εκατό χρόνια.
Και θυμάμαι που σκέφτηκα, "Εγώ...
δεν θέλω να τελειώσει αυτή η αγκαλιά".
Γουίζ Καλίφα, Χιούστον, Τέξας.
Συγγνώμη που σας κοιτάω, όμως υπάρχουν πολλά να δει κανείς από εδώ.
Σας κοιτούσα και σκεφτόμουν,
πόσο θα ήθελα να τραγουδήσω, μόνο εγώ και εσείς και αυτή η κιθάρα,
και να δω πόσο δυνατό μπορεί να γίνει το τραγούδι...
σε ένα στάδιο γεμάτο με 76.000 άτομα.
Εσείς τι λέτε;
Λοιπόν, θέλω να σας μάθω πώς να κάνετε ηχώ.
Οπότε, όταν εγώ θα λέω, "Γιου καν χίαρ ιτ ιν δε σάιλενς",
εσείς θα λέτε, "σάιλενς".
Κι όταν θα λέω, "Γιου καν φιλ ιτ ον δε γουέι χόουμ",
εσείς θα λέτε, "γουέι χόουμ".
Κι όταν θα λέω, "Γιου καν σι ιτ γουίθ δε λάιτς άουτ",
εσείς θα λέτε, "λάιτς άουτ".
Θέλετε να το μάθουμε; Ας το μάθουμε.
Ακριβώς έτσι.
Εξαιρετικά, Σίδνεϊ.
Το κοινό είναι το καλύτερο κομμάτι της περιοδείας.
Είναι ο λόγος που οι παραστάσεις είναι φοβερές.
Και ξέρω πως αυτό το κοινό
εκεί έξω θα τα δώσει όλα.
Καλώς ήρθες στο Σίδνεϊ, Τέιλορ!
Εννοώ, φοράνε κοστούμια.
Έχουν φτιάξει τρελά πλακάτ.
Τυλίχτηκαν με χριστουγεννιάτικα φωτάκια.
Δεν διακρίνεται μόνο μία ηλικία.
Είναι όλοι.
Ζήτω!
Δημιουργούν την τέλεια θύελλα.
Είναι φοβερό να παίρνεις φωτογραφίες με εκατοντάδες ανθρώπους κάθε βράδυ,
γιατί το να βγαίνεις πάνω στη σκηνή
και να βλέπεις πόσα σου δίνει το κοινό...
Είναι φοβερό να τους λες ευχαριστώ γι' αυτό.
Λοιπόν, σας παρακολουθούσα όλο το βράδυ.
Και κάποια πράγματα που παρατήρησα.
Παρατήρησα ότι δεν βλέπω απλώς
ανθρώπους να κουνάνε ευγενικά το κεφάλι τους με τη μουσική.
Βλέπω ανθρώπους, σαν να λέμε, να κοπανιούνται και να χορεύουν
τόσο άγρια λες και δεν τους βλέπει απολύτως κανένας.
Λες και δεν είναι κανείς.
Λες και είστε στο δωμάτιό σας και απλώς τζαμάρετε.
Δεν βλέπω ανθρώπους απλώς να σχηματίζουν τους στίχους με τα χείλη.
Ακούω ανθρώπους να φωνάζουν κάθε λέξη με όλη τους τη δύναμη.
Και θα σας πω γιατί αυτό με ευχαριστεί τόσο.
Γιατί αυτό... αυτή η συμπεριφορά
είναι ελεύθερη και ασυγκράτητη και ζεστή.
Και μας συμπεριφέρεστε πολύ ανοιχτά και φιλόξενα.
Ξέρετε, αυτή την εποχή, υπάρχουν εκατομμύρια τρόποι
να σας πει κανείς πώς να είσαστε, πώς να συμπεριφέρεστε δημόσια,
τι είναι κουλ, τι δεν είναι, τι είναι όμορφο, τι δεν είναι.
Και πολύ εύκολα μπορεί κανείς να απορροφηθεί απόλυτα
από την ιδέα της προσπάθειας να είναι κουλ.
Ξέρετε τι είναι καλύτερο από το να είσαι κουλ;
Να είσαι ευτυχισμένος.
Και απόψε σε βλέπω πραγματικά ευτυχισμένο, Σίδνεϊ.
Ξέρετε, όταν κάποιος σε κριτικάρει ή λέει κάτι πίσω από την πλάτη σου...
Αυτά που είπαν για σένα...
νομίζεις ότι αυτές οι λέξεις είναι γραμμένες
πάνω σε όλο το πρόσωπό σου, πάνω σου.
Και... και τότε αυτές οι λέξεις
αρχίζουν να αντηχούν μέσα στο δικό σου μυαλό.
Και τότε υπάρχει κίνδυνος οι λέξεις αυτές
να γίνουν μέρος του πώς βλέπεις εσύ τον εαυτό σου.
Τη στιγμή που θα καταλάβεις πως δεν είσαι η γνώμη
κάποιου που δεν σε ξέρει ή που δεν νοιάζεται για σένα,
εκείνη η στιγμή, όταν το καταλάβεις αυτό, είναι σαν να γίνεσαι καθαρός.
Το να είσαι μέρος αυτής της περιοδείας σαν να έγινε τελικά και το θέμα της.
Σαν να λέμε, "Γεια, θέλεις να ανέβεις στη σκηνή;"
"Γεια, θέλεις να έρθεις να χαιρετίσεις το κοινό;"
Όλη η προσπάθεια να απευθυνθώ σε ανθρώπους που δεν είχα ξαναδεί,
να προσπαθήσω να μάθω τη μουσική κάποιου άλλου...
Όλα αυτά
άξιζαν για τη στιγμή που έλεγα στο κοινό...
Λοιπόν, ήρθε η ώρα να αποκαλύψω...
Και είναι ένα από τα πιο ταλαντούχα άτομα που ξέρω...
Δεν μπορώ να πιστέψω πως θα πω αυτό το πράγμα.
Είναι οι Μπεκ και Σεντ Βίνσεντ!
...και γυρίζεις και βλέπεις 60.000 άτομα
με αυτή την έκφραση στο πρόσωπο.
Αλάνις Μόρισετ, Λος Άντζελες!
Α, λυπάμαι. Ήταν καλό, αλλά...
Πρέπει να νιώθεις πραγματικά τους στίχους.
Ο φίλος μου ο Τζον Λέτζεντ είναι εδώ απόψε. Πώς νιώθετε;
Ο Τζον Λέτζεντ έτυχε να έρθει στη συναυλία απλώς για να τη δει,
και από μέσα μου, λέω:
"Ξέρω ότι το σόου αρχίζει σε 40 λεπτά,
αλλά θέλω πολύ να τραγουδήσει ο Τζον Λέτζεντ".
Νιώθω πως αυτή η περιοδεία, και αυτή η φάση της ζωής μου,
έχουν να κάνουν με το να είσαι ανοιχτός σε όλους.
Να το κάνω μόνη μου, αλλά να το κάνω με φίλους.
Γεια! Χαίρομαι τόσο πολύ που είστε εδώ. Είναι απίστευτο.
Θα περάσουμε πολύ ωραία.
Όταν χοροπηδάνε, θα δεις κάθε έναν από αυτούς.
Α!
Όταν βγήκε η Μιράντα,
Σκέφτηκα πως θα έδειχνε τέλειο αν ανέβαινε με τον ανελκυστήρα
πάνω σε έναν θρόνο φτιαγμένο από άντρες.
Μισοπερίμενα να πει κάτι του στιλ, "Δεν το κάνω",
όμως ενθουσιάστηκε με αυτό.
Είναι απίστευτο πόσοι καλλιτέχνες είναι γενναιόδωροι με τον χρόνο τους.
Και ξέρεις, αυτό ευχαρίστησε πολλούς ανθρώπους.
Όταν ήμουν μικρή...
Πριν αποκτήσω οποιαδήποτε πραγματική γνώση του τι είναι έρωτας,
έγραφα τραγούδια για έρωτες που είχα διαβάσει.
Και είχα διαβάσει για εκείνους τους δυο εφήβους,
εκείνους τους καταραμένους εραστές που δεν μπορούσαν να είναι μαζί,
που ήθελαν να το σκάσουν μαζί.
Και σκέφτηκα, "Αχ, μακάρι να είχαν...
ένα καλύτερο τέλος".
Τα ονόματά τους ήταν Ρωμαίος και Ιουλιέτα,
και το τραγούδι λέγεται, "Λαβ Στόρι".
Γνωριστήκαμε στο Τουίτερ.
Οι Κινγκς οβ Λιόν την προσκάλεσαν σε μια συναυλία τους.
Νέα Υόρκη.
Χρυσές Σφαίρες.
Επίδειξη μόδας της Βικτόρια Σίκρετ.
Πρώτη χρονιά στο λύκειο.
Και τώρα είμαστε κολλητές.
Να έχεις ένα καλό γυναικείο συγκρότημα.
Το καλύτερο πράγμα.
Τα κορίτσια είναι εχθρικά μεταξύ τους, αλλά αυτό δεν ισχύει.
Δεν πειράζει να είσαι καλή.
Είναι σαν ομάδα υπερηρώων σου.
Κλασικά, όταν βρισκόμαστε με την Τέιλορ...
Πάντα υπάρχει μια περιπέτεια.
-Σίγουρα περιλαμβάνει... -Σνακ,
κουλουράκια.
Πολύ χορό, πολλή μουσική.
-Γάτες. -Γάτες.
-Όπου και να βρίσκεται η Τέιλορ.
Κάνουν αταξίες.
Αυτές κάνουν κουμάντο στο σπίτι.
Άκουσα πρώτη φορά το 1989
στην κουζίνα της.
Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη.
Την έβαζα να το παίζει μέχρι που είπε,
"Δεν θέλω να το παίξω άλλο".
Αμέσως κατάλαβα πως θα γινόταν αυτό που έγινε.
Λοιπόν, θα ήθελες να σου κάνω κριτική;
-Ναι, κριτική. -Εντάξει.
Αυτή είμαι εγώ. Τραγουδάω το "Στάιλ".
Είναι σκοτεινά σε αυτό το σημείο στο στούντιο, είναι νύχτα, πολύ δραματικό.
"Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στην πασαρέλα
της Παγκόσμιας Περιοδείας 1989."
Οι φίλες μου, Τζίτζι Χαντίντ και Κένταλ, περπατάνε μαζί.
Ύστερα, "Κυρίες και κύριοι, υποδεχθείτε τις Μάρθα Χαντ και Κάρλι Κλος."
Και μετά περπατάς προς τα εκεί.
Ήξερα ότι θα ερχόταν κόσμος στο σόου,
όπως η Σερίνα Γουίλιαμς, και τότε έλεγα,
"Γεια, θα ήθελα πολύ να βγεις στη σκηνή
και να πεις 'Γεια' στο κοινό. Θα φρικάρει".
"Μία απ' τις δικές σου, η Κάρα Ντελεβίν, έρχεται κουνώντας τη βρετανική σημαία".
Θα είμαστε όλες εκεί στο φινάλε.
Και τότε θα βγάλουμε μια φοβερή φωτογραφία που θα κρεμάσω στον τοίχο μου.
Μην πέσετε στην τρύπα του ανελκυστήρα.
Δεν ήξερα ότι η Κάρλι τα έπαιρνε όλα βίντεο με το κινητό της.
Είμαι ενθουσιασμένη. Δεν έχω ξαναδεί την Τέιλορ σε συναυλία.
Αυτή είναι η πρώτη φορά.
Έτοιμες; Α!
Θα έχει πολλή πλάκα.
Κορίτσια, είστε έτοιμες;
Πάμε.
Τα σπάτε εκεί πέρα.
Αν ένας ηθοποιός ή αθλητής ήθελε να έρθει στο σόου,
θα τον προσκαλούσα επάνω στη σκηνή, γιατί όχι;
ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΗΠΑ
ΤΕΪΛΟΡ ΣΟΥΙΦΤ ΤΑ ΕΙΣΗΤΗΡΙΑ ΕΞΑΝΤΛΟΥΝΤΑΙ ΑΜΕΣΩΣ
Τα έσπασαν, Σερίνα.
Λαχάνιασα.
Ήταν απίστευτο. Είχα άγχος που περπατούσα με τα τακούνια.
Ξέρω. Ήταν απότομα.
Ήταν φοβερό. Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνει η Τέιλορ.
Μου έστειλε, μήνες μετά, το μοντάζ που είχε κάνει,
και ήταν το πιο απίστευτο πράγμα
να βλέπεις τι έκαναν οι φίλες μου στα παρασκήνια
ενώ ήμουν πάνω στη σκηνή.
-Α! -Α!
Ήταν η πρώτη φορά που την έβλεπα ζωντανά,
και τα έσπασε.
Κρατά ολόκληρο το στάδιο στην παλάμη του χεριού της.
Εξήντα πέντε χιλιάδες άτομα.
Είναι τρελό.
Πάμε ψηλά.
Είμαστε φίλες με την Καμίλα των Φιφθ Χάρμονι εδώ και λίγα χρόνια.
...συγκεντρώσου, και κάπως κάνε ένα...
-Συγκεντρώσου στη μουσική. -Ναι.
Ήξερα ότι είχαν αρκετά συγχρονισμένη χορογραφία
στο τραγούδι τους "Γουόρθ ιτ",
και εμφανίστηκα στο καμαρίνι τους πριν τον έλεγχο ήχου,
και είπα απλώς, "Μπορείτε να μου το δείξετε;
Νομίζω ότι κάπως το 'χω".
Και μου λένε, "Θες να μάθεις τη χορογραφία;"
Και τους λέω, "Ναι".
-Ώμοι. -Μπαπ, μπαπ, άου.
Είμαστε, λοιπόν, στο καμαρίνι τους,
και το πάμε κάπως έτσι, "έτσι, έτσι, έτσι,
έτσι, έτσι, έτσι, και μετά έτσι".
Και να προσπαθούν να μου μάθουν πώς να τα κάνω όλα αυτά,
και τότε η Καμίλα λέει, "Έχω εδώ ένα επιπλέον κοστούμι.
Θες να ντυθείς σαν μία από εμάς;" Και είπα, "Εννοείται".
Οπότε χώρεσα στο μικροσκοπικό κοστούμι της Καμίλα
το οποίο ήταν έτοιμο να μου βγει.
Χαλαρά μπορούμε να πούμε ότι εκείνο το βράδυ οι Φιφθ Χάρμονι έγιναν έξι.
Ήταν φανταστικό.
Ω, Θεέ μου!
Σ' αγαπάμε, Τέιλορ!
Και σου πάει περισσότερο το κοστούμι από ότι σ' εμένα.
Ποπό!
-Είναι αλήθεια. -Σίγουρα.
Σ' αγαπάμε.
Οι μουσικοί μου με ακολουθούν χρόνια.
Κάποιοι είναι μαζί μου 10 χρόνια
και είναι μια απίστευτη ομάδα από μουσικούς και τραγουδιστές.
Μπορούν να μάθουν ένα τραγούδι σε λιγότερο από μία ώρα.
Και αυτή η περιοδεία υπήρξε απίστευτη,
γιατί τους είδα να βάζουν τα δυνατά τους
όσον αφορά στο πόσο γρήγορα μπορούν να μάθουν κάτι.
Α καπέλα ή...
Πόσο καλά αναπαράγουν τα τραγούδια κάποιου άλλου,
ανεξάρτητα από το είδος μουσικής στο οποίο ανήκουν.
Με συναρπάζει να συνεργάζομαι με άτομα
τόσο συγκεντρωμένα.
Όλοι καταλήξαμε πάνω στη σκηνή που θέλαμε.
Κάθε βράδυ πριν από το σόου,
οι μουσικοί, οι χορευτές, οι τραγουδιστές και εγώ,
μαζευόμαστε και κάνουμε κύκλο.
Είναι ένας τρόπος να έρθουμε κοντά,
και βάζουμε κάποιον από την ομάδα να βγάλει λόγο.
Είναι φανταστικό να ακούς να μιλάει κάθε συνεργάτης μας
γιατί ακούς τις ιστορίες της ζωής τους, ακούς, μερικές φορές, αστείες ιστορίες...
Ακούς τι τους παρακινεί αυτόν τον καιρό.
Και σε κάνει να συνειδητοποιείς ότι δουλεύεις με άτομα
τα οποία ονειρεύονταν αυτό όλη τους τη ζωή.
Όπως κι εγώ άρχισα να γράφω τραγούδια στα 12,
αυτοί οι χορευτές, ξέρεις, ξύπνησαν μια μέρα όταν ήταν τεσσάρων,
και είπαν ότι ο χορός ήταν αυτό που ήθελαν να κάνουν.
Και τώρα το κάνουν.
ΝΤΑΝΣΕΡΣ ΚΑΜ
Γιατί δεν δοκιμάζεις να το πεις μαζί μας, Σίδνεϊ;
Σε τρία, δύο, ένα.
Ελάτε, βγάλτε τα από μέσα σας.
Σε τρία, δύο, ένα.
Μια τελευταία φορά, δείξε μου τι έχεις.
Τρία, δύο, ένα.
Έναν χρόνο πριν, ήμουν σε ένα πριν-τα-Γκράμι πάρτι,
και η Μέρι Τζέι Μπλάιτζ σηκώθηκε
και είπε ένα καινούριο τραγούδι, το "Ντάουτ".
Και μου έκανε κλικ,
γιατί συνέχεια αμφισβητώ τον εαυτό μου,
ό,τι κι αν κατορθώσω, ό,τι κι αν συμβεί.
Οπότε εκείνο το τραγούδι με άγγιξε, και θυμάμαι που σκέφτηκα,
"Θα ήταν απίστευτο αν τραγουδούσα αυτό το τραγούδι κάποτε μαζί της".
1989!
Λος Άντζελες, φώναξε λίγο για τη Μέρι Τζέι Μπλάιτζ.
Θα ξεκινούσε, και θα ήταν αυτή η στιγμή
που είναι συγκινητική και αγνή.
Αυτό το τραγούδι είναι υπέροχο.
Τέιλορ, τραγούδησε.
Το κοινό έχει μια λατρεία για τη Μέρι Τζέι Μπλάιτζ,
την οποία πραγματικά δεν έχω ξαναδεί.
Και αυτό που ήταν τόσο συγκινητικό στην ερμηνεία της,
ήταν η επίδραση που είχε στους θεατές,
λες και ήξεραν πως έβλεπαν κάτι ιδιαίτερο.
Λος Άντζελες, θέλεις να παραμείνει η Μέρι για άλλο ένα τραγούδι;
Ναι, σίγουρα θα πρέπει να συνέλθω συναισθηματικά μετά από απόψε.
Ναι, είμαι απλώς τόσο χαρούμενη.
Σαν να λέμε...
Σίδνεϊ, να σου ζητήσω κάτι ακόμα;
Θα τραγουδήσεις μαζί μου μια τελευταία φορά απόψε;
Εντάξει, τραγούδησε μαζί μου. Πάει κάπως έτσι.
Νομίζω ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ
είναι ό,τι πιο κοντινό έχει η γενιά μας
σε κάποιον σαν τον Φρανκ Σινάτρα.
Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που πρόκειται να πω τώρα,
αλλά ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ είναι εδώ.
-Πώς πάει; -Έχω μια ιδέα.
Θα υπάρχουν σπίθες.
Ζουμ! Μπουμ!
-Να πετάνε ψηλά. -Θεέ μου.
Νόμιζα πως θα έρθω απλώς να πω το τραγούδι, ρε συ.
Μην με κάψεις, Τέιλορ.
Καταλαβαίνω πότε ο Τζάστιν μπαίνει σε ένα δωμάτιο
γιατί... τότε γίνεται δικό του.
Νομίζω πως το μόνο άτομο
που έχει νόημα να σας βγάλει λόγο αυτή τη στιγμή
είναι ο Τζάστιν.
Πρέπει να βγεις εκεί έξω και να σκίσεις!
Κουάκ! Κουάκ! Κουάκ!
Συνεχίστε! Για να σας ακούσω!
Σταματήστε!
Πάντα ήταν από τους αγαπημένους μου.
Φυσικά, τον προσκάλεσα, αλλά δεν περίμενα να πει, "Ναι".
Δεν έχω κάνει κάτι με φωτιές από την εποχή που ήμουν σε μια μικρή μπάντα.
Ω, Θεέ μου.
Ειλικρινά πιστεύω ότι θα τον θυμούνται
ως έναν από τους μεγαλύτερους μουσικούς της εποχής μας.
Κι εγώ απλώς κάθομαι εκεί και λέω...
"Το κοινό θα είναι, σαν να λέμε..."
"Όλοι θα πέσουν κάτω ξεροί".
-Αισθάνεσαι καλά με αυτό; -Αισθάνομαι τέλεια.
Απλώς θυμάμαι τον καφέ.
-Χτες γράψαμε ιστορία. -Ελάτε, παιδιά.
-Ναι, αυτό είναι γελοίο. -Παιδιά...
Πρέπει να φέρουμε ξανά τους καθαριστές.
Είναι η Περιοδεία 1989, παιδιά.
-Για να μαζευτούμε λίγο. -Εντάξει.
Να μαζευτούμε λίγο.
Να έχεις όλα αυτά να συμβαίνουν μέσα σε...
Ξέρεις, πόσους; Εννιά μήνες;
Το γεγονός ότι τώρα τελείωσε...
Το γεγονός ότι τελειώνει είναι πολύ συγκινητικό,
γιατί δεν το "τραβήξαμε".
Δεν περιμέναμε να το σιχαθούμε.
Είμαστε ακόμα ερωτευμένοι μ' αυτό.
Δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα από όσα έγιναν σ' αυτή την περιοδεία.
Να κατορθώνεις να δεις ανθρώπους που θαύμαζες σε όλη την καριέρα σου
να στέκονται μαζί σου στη σκηνή και να τραγουδάνε,
κοιτάζοντας, σαν να λέμε, έναν ατέλειωτο ωκεανό από κόσμο
που δεν φαίνεται να σταματά πουθενά,
ήταν μία από εκείνες τις αξιοσημείωτες στιγμές στη ζωή
που όλα φαίνονται συναρπαστικά.
Είμαστε πολύ λυπημένοι που τελειώνει,
αλλά χαρούμενοι λόγω του πώς ήταν.
Σίδνεϊ, πώς σου φάνηκαν οι χορευτές
που είδες στη σκηνή απόψε;
Και πώς σου φάνηκαν οι φοβεροί μουσικοί και οι τραγουδιστές
που βλέπεις σε εκείνη τη σκηνή εκεί;
Ήσασταν όλοι απίστευτοι.
Αυτή η νύχτα είναι μαγική.
Σας ευχαριστώ που περάσατε τη βραδιά σας στην Παγκόσμια Περιοδεία 1989.
Εκείνη τον έχασε, αλλά βρήκε τον εαυτό της,
και αυτό, κατά κάποιο τρόπο, ήταν τα πάντα.
Ευχαριστώ
Κάμερες. Μαρκ.
Κάνουμε έντονες ασκήσεις αυτό τον καιρό.
Δεν ξέρω τι θα κάνω στη συνέχεια.
Δεν ξέρω αν θα κάνω, σαν να λέμε,
αν θα αφήσω αυτή τη στιγμή
να παραμείνει για λίγο.
Κι απλώς να στοχαστώ πάνω σε αυτή.
Στην κυριολεξία, χτίζουν σπίτι στο δίπλα δωμάτιο.
Θέλω να μάθω πρώτες βοήθειες.
Ίσως ένα σεμινάριο κοκτέιλ.
Θέλω να μάθω να φτιάχνω ένα ωραίο ποτό.
Ίσως απλώς θα τρώω μόνο υδατάνθρακες τους επόμενους δύο μήνες.
Δεν θα χρειαστεί να φοράω κοντά τοπ.
Αυτό νομίζω θα είναι το κυρίαρχο συναίσθημα.
Δεν ξέρω ποιος σκέφτηκε να βάλω τη γάτα να κάτσει σε σκαμνί.
Είναι ολοφάνερο, δεν έχει δει ποτέ γάτα.
Ντιμπλς, μη.
Κάνουν αταξίες.
Αυτές είναι οι δύο μου γάτες.
Αυτή είναι η Μέρεντιθ.
Και αυτή η Ολίβια.
Κάτσε εκεί.
Γιατί δεν είσαι σκύλος;
Μπορείς να δεις ποια αγαπά τους ανθρώπους.
Κάτσε.
Και ποια μάλλον όχι και τόσο.
Ξεχνάς ότι σε ταΐζω κάθε μέρα από τότε που γεννήθηκες.
Δεν είμαι εγώ η παράλογη.
Μη με δαγκώνεις!
ΚΑΜΙΑ ΓΑΤΑ ΔΕΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ.
ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΠΟΠ ΣΤΑΡ.